Metody pracy
NASZA OFERTA:
Metoda Kierowanej i Kontrolowanej Detoksykacji wg dr Jonasa
Mikrokinezyterapia
NST - technika integracji neuro-strukturalnej
W zakresie technik kinezjologicznych:
- Gimnastyka Mózgu® P. Dennisona
- Pogłębiony poziom kinezjologii edukcyjnej-7 wymiarów inteligencji
- Lateralny Profil Dominujący I i II
- Wizualne Kręgi
- Równoważenie kolorem
- Arte-Kinezjologia
- Siła jednostki- program Sharon Plaskett
- Powtórne Narodziny- program Renate Wennekes
- Inne programy kinezjologiczne
W zakresie metody dr S. Masgutowej
- Neurosensoryczna integracja odruchów
- Neurosensomotoryczna integracja odruchów twarzy
- Neurosensoryczna Terapia Taktylna
Inne:
- metoda Ruchu Rytmicznego
RESET
A także konsultacje i terapie lekarskie, neurologopedyczne i logopedyczne, psychologiczno-pedagogiczne w ośrodkach i gabinetach z nami współpracujących.
INNE TECHNIKI TERAPEUTYCZNE
Mikrokinezyterapia - jest metodą pracy pozwalającą na eliminację napięć ciała powstałych w wyniku przebytego stresu, urazu fizycznego, negatywnego wpływu czynników środowiskowych itp. Jeśli te bodźce są za silne, lub odpowiedź organizmu za słaba, powstaje tzw. "blizna patogenna", która zaburza procesy i może być przyczyną róznych dolegliwości. Terapia umożliwia usunięcie tych "blizn" umożliwiając zadziałanie mechanizmu samoregulacji. Praca na tzw." strefach projekcji mięśni" pozwala na regulację napięć mięśniowych po przebytych urazach, kontuzjach itp. W przypadku dzieci mogą to być ślady po upadkach, uderzeniach itp. Nasi terapeuci ukończyli wszystkie poziomy tej techniki pracy we Francji w Centre de Formation en Microkinesitherapie i nadal aktualizują swoją wiedzę.
Więcej http://www.microkinesitherapie.com/pl
Terapia Taktylna jest jedną z podstawowych technik w całościowym systemie terapeutycznym. Głównym jej założeniem jest wzmocnienie lub wytworzenie świadomości ciała oraz stymulacja receptorów skóry.
Koncepcja świata jaką buduje sobie dziecko od pierwszych chwil po porodzie zależy od informacji jakie zostaną przesłane do mózgu przez specjalnie do tych celów przeznaczone „odbiorniki”.
Skóra i jej receptory stanowią od pierwszych dni życia podstawę szeroko pojętego uczenia się. W ten sposób dziecko uczy się świata. Tworzy najpierw proste, potem coraz bardziej skomplikowane sieci połączeń neuronalnych, które stanowią jakby bazy danych. W oparciu o nie rozwija swoje nowe umiejętności i przyswaja nową, coraz trudniejszą wiedzę proponowaną przez szkołę i nowe środowisko. Buduje obraz siebie, swojego otoczenia i swoją w nim rolę. Ale zanim to uczyni musi zebrać odpowiednie informacje.
Łatwo więc teraz zrozumieć co się dzieje gdy te elementarne informacje nie docierają lub są zniekształcone. Dziecko, którego receptory rejestrujące lekki dotyk nie będą pracować prawidłowo np. nie będzie akceptowało przytulania, leżenia na brzuchu, dotykania przedmiotów w swoim otoczeniu ograniczając tym samym swoje doznania emocjonalne i funkcje poznawcze. Dziecko postrzegane jako agresywne może nie być świadome, że uderzenie boli, ponieważ samo nie odczuwa bólu. Niezborność ruchów może być efektem niesprawności receptorów informujących o położeniu ciała w przestrzeni tzw. proprioreceptorów.
Nadwrażliwość sensoryczna może być podłożem lub jedną z przyczyn nadpobudliwości ruchowej i emocjonalnej czy też braku koncentracji, obniżonej motywacji do uczenia się, niechęci do przytulania, niechęci do sportu, skłonności do konfliktów, nieprawidłowych relacji z rówieśnikami.
